gemaakt op : 01 okt. 2017

Bescheidenheid

Roel Heinen en Henk Koelewijn zijn tijdens de laatste Algemene Ledenvergadering onder een hartstochtelijk applaus toegevoegd aan het illustere rijtje Leden van Verdiensten van SV Spakenburg. Meer dan terecht. Twee mannen die uitblinken in liefde voor de Blauwe vereniging en bescheidenheid.

In die soms rare wereld van voetbal is bijzonder veel haantjesgedrag te zien. De een vindt zichzelf nog belangrijker dan de ander, er worden spreekwoordelijk messen in ruggen gestoken en een bepaalde mate van arrogantie is menigeen niet vreemd. Hoe hoger het voetbalspel wordt gespeeld, hoe schimmiger het soms wordt.

In zo’n wereld is het van een heerlijkheid om te zien hoe mensen als Roel Heinen en Henk Koelewijn acteren. Die zijn niet bezig met persoonlijk gewin, die kijken niet met dedain neer op andere mensen en slaan zichzelf ook niet op de borst als ze weer een week achter de rug hebben waarin ze vele uren in SV Spakenburg hebben gestoken. Nee, ze doen dat gewoon. Op een ongewoon gewone wijze, omdat ze van hun club houden. Geen politiek, maar slechts één agenda: met liefde aan de slag voor SV Spakenburg. Het zijn van die mensen die als ze een consumptiebon krijgen het bijna gênant vinden. Het enige dat ze namelijk willen is dat het goed met hun cluppie gaat.

In Affur de rucloamebordu heeft Hille Beekhuis het over culthelden. En noemt daarin ook Roel Heinen, die je met zijn bekende stemgeluid het klassieke ‘Zet ‘m op Spakenburg’ hoort schreeuwen. Een cultheld is hij zeker. Zelf zit ik bij thuiswedstrijden vaak vlakbij Henk Koelewijn. Rustig zittend, soms meebewegend, soms heel zachtjes hoorbaar mopperend, maar bovenal positief en op een hele mooie wijze ingetogen doelpunten vierend.

Op de laatste Algemene Ledenvergadering zag ik drie prachtige momenten. Roel Heinen die enigszins verwonderlijk stond bij de mooie – terechte – woorden die hij ontving en de aandacht eigenlijk al te veel vond. Daarnaast de tranen bij Frank Koelewijn, die zich sinds die vergadering erelid mag noemen. Ik heb een periode lang met Frank in een commissie mogen zitten en ben van zijn manier van doen gaan houden. De emotie die hij liet zien, zorgde daardoor ook voor natte ogen bij mij. En dan Henk Koelewijn, die bij het ontvangen van het speldje als Lid van Verdienste tegen diezelfde Frank Koelewijn zei: ‘Dit hoeft niet, er zijn toch wel andere mensen die het verdienen?’

Die bescheidenheid, dat maakt een groot vrijwilliger nog groter. En om op de vraag van Henk Koelewijn terug te komen: Er zijn inderdaad meer Blauwen die in aanmerking komen om Lid van Verdienste te worden. Maar als twee mensen het verdienen, dan zijn Roel en Henk dat wel. Proficiat.

Johan Petersen