gemaakt op : 10 augustus 2017

Affur de rucloamebordu (81)

Achter de reclameborden is een kroniek van niet alledaagse gebeurtenissen rondom het sportveld. Opmerkelijke een minder opmerkelijke zaken passeren hierin de revue. 

Doelstelling
Spaans Baskenland was deze zomer mijn vakantiebestemming. Alleen al vanuit voetbalperspectief een interessante regio. Want dit gebied herbergt met Osasuna uit Pamplona, Real Sociedad uit San Sebastian, Eibar uit de gelijknamige plaats, Deportivo Alaves uit Vitoria Gasteiz en Athletic Club uit Bilbao maar liefst vijf clubs die afgelopen seizoen uitkwamen op het hoogste niveau in Spanje, de Primera Division.
Athletic Club is van deze vijf waarschijnlijk de meest bekende. Het is in ieder geval wel de meest succesvolle. Vanaf de oprichting in 1912 heeft Athletic, bijnaam Los Leones (de leeuwen) altijd op het hoogste niveau gespeeld. Een wapenfeit dat alleen de grootmachten Barcelona en Real Madrid evenaarden. Acht keer mocht Athletic zich laten huldigen als landskampioen en de beker werd maar liefst 24 keer veroverd. In Europa schopten Los Leones het tot 2, weliswaar verloren, bekerfinales.
De Basken, erg bewust van hun afkomst, zijn enorm trots op hun club. En terecht want het knappe van deze prestaties is dat deze zijn geboekt met een team dat volledig bestaat uit Basken. Sinds 1912 houden alle voorzitters deze traditie in ere met als slogan ‘con cantera y aficion, no hace falta importacion’. Vrij vertaald: met talent van eigen bodem en lokale ondersteuning is geen import nodig.

Toen ik San Mames bezocht, het werkelijk schitterende stadion van Athletic, bedacht ik mij dat de nieuwe, aangescherpte doelstelling van Spakenburg niet zoveel verschilt van de slogan van Athletic. De Blauwe sportieve ambitie luidt: ‘Een stabiele speler op het niveau van de Tweede Divisie met een herkenbaar elftal’. Deze doelstelling wordt vastgelegd en de komende jaren breed uitgedragen. De eerste stappen zijn inmiddels gezet want met een blok van 6 jeugdspelers in de A-selectie wordt er direct werk gemaakt van de doorstroming van talent van eigen bodem.
Ik kan dit alleen maar toejuichen. En na mijn bezoek aan ‘de leeuwen van Bilbao’ ben ik er nog meer van doordrongen dat deze doelstelling realistisch is. Want Athletic Club de Bilbao toont al meer dan 100 jaar aan dat het mogelijk is; presteren met een herkenbaar elftal.


Even voorstellen
Best handig, die A4 velletjes met foto’s en namen van de nieuwe selectie die tijdens de eerste oefenwedstrijden beschikbaar zijn. Dit ‘smoelenboekje’ helpt ons, supporters, om de nieuwe spelers te herkennen. En als je dan ook nog eens de interviews op Spakenburg TV bekijkt dan is het slechts een kwestie van tijd om de juiste naam bij het juiste poppetje te plaatsen.
Erg leuk trouwens die gesprekjes met de selectiespelers op Spakenburg TV want zo krijg je al een wat betere indruk van wat voor vlees we dit jaar in de Blauwe kuip hebben. Natuurlijk komen de onvermijdelijke clichés langs. Maar lichaamstaal en de manier van uitdrukken zeggen ook wat over een speler. Die ‘tone of voice’ zegt misschien wel meer dan de inhoudelijke antwoorden die gegeven worden.
En je hoort nog eens wat. Bijvoorbeeld dat Mike Vreekamp, afgelopen seizoen uitkomend voor FC Lienden, scoorde tegen Spakenburg terwijl hij met de Blauwen in gesprek was over een dienstverband op de Westmaat. En Leon ter Wielen was twee keer onze tegenstander  tijdens het bekertoernooi; in 2015 bij Achilles’29 en in 2016 bij Fortuna Sittard.
Mijn favoriete interview is die met Bert Steltenpool. De lange spits uit Wervershoof kijkt fris en een tikkeltje jolig in de camera. Een open en vriendelijke blik onder een witte, warrige haardos. Zijn antwoorden zijn goed geformuleerd en zorgvuldig gekozen. Uit die woorden blijkt dat de innemende West-Fries uiterst ambitieus en gretig is. Tot in z’n tenen gemotiveerd om iedereen te laten zien wat hij in z’n mars heeft. Want hij wil slagen bij Spakenburg.
Het zijn beelden vol zeggingskracht. En woorden die tot de verbeelding spreken.

Hille Beekhuis


Toverstaf
Om heel eerlijk te zijn, mocht dit moment mij een paar maanden geleden gestolen worden. Pal na het desastreus verlopen tweeluik met de Boys uit Rijnsburg had ik het wel even gehad met het voetbal en als je dan beseft dat de 3e Divisie vervolgens wacht, al helemaal. Maar nu, na aardig wat nachtjes erover geslapen te hebben, begint het links en rechts toch weer te jeuken. Hoe zijn de nieuwe aanwinsten, kunnen de aan de A-selectie toegevoegde jeugdspelers een stempel drukken en hoe doet de nieuwe trainer het? De eerste geluiden zijn positief en zit de Wolf, om in het dierenrijk te blijven, er kort op als een bok op de haverkist. Maar ook John is inmiddels door de wol(f) geverfd en weet dat een goede seizoensouverture (lees winstpartijen) het teamproces alleen maar bevordert en versterkt. Let wel, ondanks zijn staat van dienst als profvoetballer in binnen- en buitenland en zijn inmiddels al aardig opgebouwde trainers-CV beschikt hij niet over het bekende toverstafje. En mocht hij daar wel over beschikken dan graag dit seizoen vanaf 26 augustus iedere week gebruiken


Ûût en thûûs
Een wereld van verschil of je op het vertrouwde thuishonk speelt of niet. Of is het soms iets psychologisch? Ik zou de statistieken er op na moeten slaan maar gevoelsmatig is het in Europees verband gunstiger als je eerst uit speelt en daarna pas thuis. Niet in de groepsfase van zowel de Champions - of Europa League maar in het ouderwetse knock-out systeem. Wij als Blauwen hebben ook een reputatie als het gaat om uit- en thuiswedstrijden. Neem vorig seizoen. Welgeteld de eerste en de laatste uitwedstrijd wisten wij in winst om te zetten. Slechts twee van de zeventien en dat verklaart een hoop, zo niet alles. Dat het ook anders kan, bewijst het verleden. Niet dat alles vroeger zoveel beter was maar in het seizoen 86-87 werden wij kampioen zonder ook maar één uitwedstrijd te verliezen. Vandaar dat het mij enigszins verbaast dat de oefencampagne voor het nieuwe seizoen wederom bestaat uit louter thuiswedstrijden op één na, 12 augustus tegen Sparta Nijkerk. Als je weet dat je moeite hebt om buitenshuis punten te pakken, wat moet je dan doen om dat tij te keren? Nou, heel simpel, zoveel mogelijk uitwedstrijden spelen ook al gaat het niet om het echie. Die paar honderd euro extra inkomsten die deze oefencampagne dan mogelijk oplevert, staat in schril contrast tot het uiteindelijke doel en strooit daarnaast louter zand in de ogen van de doorgaans naar succes hunkerende supporters. Uiteraard is het nu te laat om alles om te gaan gooien maar mocht dit seizoen andermaal uitdraaien op een "uitmislukking" dan zou ik hier toch eens goed over nadenken. 

Tijmen Beekhuis