gemaakt op : 12 mei 2018

Affur de rucloamebordu (98)

Achter de reclameborden is een kroniek van niet alledaagse gebeurtenissen rondom het sportveld. Opmerkelijke en minder opmerkelijke zaken passeren hierin de revue.


Botterrace
Afgelopen woensdag was ik aanwezig bij de Blauwe Botterrace. Dit geweldige evenement werd voor de 15e keer georganiseerd. Het was overigens pas de 2e keer dat ik meedeed. Dit in tegenstelling tot mijn neef Jaap Beekhuis. Hij gaf aan dat hij alle keren heeft meegevaren. Samen met z’n Blauwe maten, o.a. Wim Kok, Alex van de Mheen en André Beekhuis, huren ze elk jaar een botter. Ze hebben zelfs eigen t-shirts laten maken met de alleszeggende tekst ‘As Botter’.

Wie ook aanwezig was? Jochem Twisker. De geplaagde trainer van De Dijk is een graag geziene gast bij de Blauwen. Mooi om te zien dat vele supporters en vrijwilligers hem enthousiast en warm ontvingen.
Tijdens de Botterrace was het aanstaande kampioenschap uiteraard het belangrijkste gespreksonderwerp. Iedereen beseft dat het momenteel stroef gaat met het team van John de Wolf. Het voetbal is momenteel stroperig en niet overtuigend. Het is knokken en sleuren voor elk punt. Maar we staan nog steeds ruim aan kop met nog slechts 3 wedstrijden te gaan. Ook Sjaak Nel gaf in z’n welkomstspeech aan dat langzaam maar zeker het moment van het kampioenschap nadert. Hoe moeizaam het momenteel ook gaat, we zijn er bijna. De tekst op het grote spandoek achter het podium was daarom goed gekozen: ‘Luctor et Emergo’. Ik worstel en kom boven.


Louis van Gaal
Ik was een tikkeltje in verwarring. Met het naderende kampioenschap vraag ik mij steeds af hoe dit feest te vieren. De afgelopen week, voorafgaand aan de wedstrijd tegen ACV, werd het programma bekend gemaakt indien Spakenburg de titel zou pakken. Het protocol is duidelijk: de Blauwen worden op het Spuiplein gehuldigd. En daar voelde ik mij enigszins ongemakkelijk bij.

Het Spuiplein is dé plek waar Spakenburg gehuldigd werd als kampioen van de Topklasse. Of, verder terug in de tijd, de Hoofdklasse of zelfs 1e Klasse. Die klasse was altijd de hoogste amateurklasse. Was Spakenburg kampioen, dan was Spakenburg de beste amateurclub. Of eventueel de beste zaterdagamateurclub. Bij het huidige kampioenschap zijn we, hoe razend knap het ook is om bovenaan te eindigen in de 3e Divisie, niet de nummer 1 amateurclub van Nederland maar de nummer 19. En moeten we dan, als 19e amateurclub van Nederland, op deze locatie een huldiging plaats laten vinden?

Het Blauwe bestuur heeft door z’n duidelijke keuze voor het Spuiplein mijn verwarring naar de achtergrond verdrongen. Klaas Hartog en z’n team hebben namelijk de juiste beslissing genomen door de huldiging gewoon op het Spuiplein plaats te laten vinden. Qua ruimte, ambiance, veiligheid, uitstraling en organisatie is dat uiteraard de beste optie.

Bovendien; successen moet je vieren. Het is namelijk een geweldige prestatie dat John de Wolf met technische staf en spelers na de degradatie van vorig jaar direct weer kampioen geworden zijn. Ook nog eens met een sterk vernieuwd team. Hulde. Chapeau. Ik gun de spelers, technische staf en bestuur daarom een fantastisch feest en dito huldiging. Dat hebben ze dubbel en dwars verdiend. En wij als supporters trouwens ook.

Maar enige bescheidenheid blijft wel op z’n plaats. Laten we daarom tijdens de huldiging alsjeblieft geen ‘Louis-van-Gaaltje’ van stal halen. ‘WIJ ZIJN DE BESTE’. Helemaal waar. Maar wij zijn niet de beste van Nederland. We zijn de beste van de 3e Divisie.

Graag tot ziens op het Spuiplein. Misschien morgen al! En mocht ik daar een tikkeltje verward overkomen dan komt dat niet door de locatie.

Hille Beekhuis