gemaakt op : 10 april 2017

Affur de rucloamubordu (75)

Achter de reclameborden is een kroniek van niet alledaagse gebeurtenissen rondom het sportveld. Opmerkelijke en minder opmerkelijke zaken passeren hierin de revue.

Staantribune

Tijdens de wedstrijd IJsselmeervogels – DVS’33 stond ik op het zogenaamde ‘blauwe diekie’ van de Rooien. Al jarenlang verzamelen zich op deze staantribune, direct links van de ingang, niet alleen de supporters van de bezoekende club maar ook vele Blauwe supporters. Bij Spakenburg hebben we ook zo’n staantribune. Dit ‘rooie diekie’ bevindt zich bij ons direct rechts van de ingang.

Ik stond op deze tribune omdat ik Frank Heus, een voormalig stagiair van mij, wilde zien voetballen. Frank speelde als A-junior in het eerste van Roda’46 toen hij bij mij stage liep. Vervolgens pikte zondagtopklasser Hercules hem op. Frank deed het daar zo goed dat hij al na een jaar een mooie transfer maakte naar de 3e-Divisionist uit Ermelo. We hebben nog regelmatig contact en ik had Frank laten weten dat ik kwam kijken.

Op het ‘blauwe diekie’ zorgt de mix van uit-supporters en Spakenburg toeschouwers regelmatig  voor mooie ontmoetingen en bijzondere momenten. Zo heb ik van Hardenbergers een liedje geleerd over HHC-er Sargon Gouriye. Ook heb ik het verdriet en de onmacht van een groep Katwijkers gevoeld toen hun cluppie én regerend kampioen na een bizarre nederlaag tegen de Vogels zo goed als zeker gedegradeerd was uit de topklasse. Met twee verdwaalde supporters uit Harkema, op klompen, deelde ik mijn bewondering voor hun spelverdeler met de mooiste voornaam uit het amateurvoetbal: Oebele Schokker. En opmerkelijk was de opmerking van een fanatieke Blauwe supporter nadat IJsselmeervogels een tegengoal incasseerde. Op de vraag van zijn enthousiaste maatjes waarom hij niet juichte gaf hij een in commercie gedompeld antwoord: ‘ik heb een eigen zaak’.

De laatste minuten van de wedstrijd op het ‘blauwe diekie’ verlopen steevast volgens hetzelfde patroon. Staan de Vogels op winst dan verlaten veel Blauwe supporters vroegtijdig de staantribune. Maar kijken de Rooien tegen een achterstand aan dan blijven de meesten staan tot het laatste fluitsignaal. Vele teleurgestelde Rooie supporters hebben dan al de gang gemaakt van de hoofdtribune naar de kantine. Geen prettige route want men moet dan langs het ‘blauwe diekie’. De ligging van onze Blauwe kantine t.o.v. hoofdtribune en ‘rooie diekie’ is gelukkig een stuk gunstiger.

Frank Heus stond niet in de basis bij DVS’33. Voordat hij een kwartier voor tijd inviel deed hij z’n warming-up langs de lijn voor ‘mijn’ staantribune. Een kleine 5 minuten nadat hij bij een 1-1 stand het veld in kwam benutte IJsselmeervogels een strafschop en kwam op een 2-1 voorsprong. In de resterende 10 minuten lukte het DVS’33 niet om er een offensief uit te persen. Ook Frank kon geen potten meer breken. Ik wachtte tot het eindsignaal tevergeefs op een briljante bevlieging van mijn voormalige stagiair. Want natuurlijk gunde ik hem een goal. Die goal kwam niet. Had Frank toch gescoord dan had ik gejuicht. Ik heb geen eigen zaak. 

Hille Beekhuis


Live is Live

Midden, eind jaren tachtig had de Duitse formatie Opus een bescheiden hitje getiteld “live is live”. Het nummer kreeg plots wereldfaam door de op dat moment beste voetballer van de wereld namelijk Diego Armando Maradona. Tijdens de warming up van de Europacup wedstrijd Bayern München-Napoli hield hij op de klanken van Opus de bal argeloos en op elk deel van het lichaam minutenlang hoog, ook nog eens op schoenen met ongestrikte veters. Alleen die act was de toegangsprijs van het kaartje al meer dan waard en dan moest de wedstrijd nog beginnen. De wedstrijd zelf was niet live op TV, dat was in die tijd compleet anders dan tegenwoordig. Belangrijke, Europese wedstrijden van Nederlandse clubteams werden pas uitgezonden als het stadion strak was uitverkocht. Tegenwoordig worden zelfs wedstrijden van de Tweede Divisie live op Fox uitgezonden zodat je best wel stellen kunt dat er in 30 jaar het één en ander is veranderd. Spakenburg was tot afgelopen zaterdag liefst 7 keer live om 15.30 uur te bewonderen geweest. Echt een gelukkig huwelijk tussen Spakenburg en de live wedstrijden was het tot dan toe niet want met 3 gelijke spelen en 4 nederlagen mag je gerust spreken van een slecht rapport. Tot dan toe! Want afgelopen zaterdag kwam kampioen Jong AZ op visite en met een ultra defensieve maar zeer gedisciplineerde speelwijze wisten de Blauwen de broodnodige 3 punten op de Westmaat te houden en dat nog wel live op TV! Opus heb ik die middag niet gehoord laat staan dat ik Maradona heb zien jongleren, maar gelukkig is live weer live.


Bar en Boos

Het is inmiddels alweer bijna half april wat betekent dat de competities de beslissende fases ingaan. Vroeger was een steevast cliché dat de paasdubbel wel eens scherprechter zou kunnen zijn gezien het programma op zowel paaszaterdag als paasmaandag. Maar dat was vroeger. De Tweede Divisie is bovenin van iedere spanning beroofd door de hegemonie van Jong AZ dat vorige week met een voorsprong van ik meen 21 punten kampioen is geworden. Onderin daarentegen is het ongemeen spannend. Jong Twente is inmiddels gedegradeerd maar voor de tweede, rechtstreekse degradatieplaats en de twee P/D plaatsen komen nog een aantal clubs in aanmerking waaronder Spakenburg. 

Zaterdag jl. was het weer mijn beurt om in de ochtend kantinedienst te draaien en nu snap ik pas dat cafébazen soms half psycholoog moeten zijn. Menig diehard Blauwe komt ’s ochtends een bak koffie halen en haalt dan uiteraard de penibele situatie van ons vlaggenschip aan. Daar waar de één de moed al heeft opgegeven is de ander er van overtuigd dat wij het nog gaan redden. Niet zozeer dat daar de laatste weken reden toe is maar meer door zichzelf rijk te rekenen met het speculeren over de uitslagen van Spakenburg en de directe concurrenten. Zelf had ik na het debacle tegen KHFC het idee dat het niet meer goed zou komen maar de steeds verschillende en ook ingewikkelde theorieën van mijn medelotgenoten deed mij zaterdag heen en weer slingeren van een goed naar een slecht gevoel en vice versa. Zelf kon ik gelukkig ook een ijzersterk argument inbrengen in een goede afloop tegen de kersverse kampioen. Iedereen mocht er mee doen wat hij er mee moest doen maar de laatste keer dat ik bardienst draaide, was op 4 maart toen wij thuis tegen Excelsior Maassluis speelden. Scheidsrechter van dienst toen? De heer Ruperti. Inderdaad, dezelfde leidsman als tegen Jong AZ. De uitslag van die middag en afgelopen zaterdag is bij een ieder inmiddels wel bekend en ik geloof niet in toeval!

Tijmen Beekhuis