gemaakt op : 18 augustus 2016

Spakenburg 85 jaar

Onze trots SV Spakenburg viert dit seizoen haar 85e verjaardag. Het infomagazine neemt u elke thuiswedstrijd mee naar een historische gebeurtenis aan de hand van één van de hoofdrolspelers door middel van een interview. Vandaag in het 1e editie één van onze oudste leden die nog dagelijks voor hand en spandiensten op onze club is te vinden. Bovendien is hij de enige nog in leven zijnde speler van het kampioensjaar 1952. Het jaar waarin we één van onze zaterdagtitels wisten te pakken.

 

 

Aart Koelewijn beter bekend als Aart Klomp

Aart wanneer bent u geboren ?

15 december 1925 ,ik ben dus 90 jaren jong.

 

Uit wat voor een gezin kwam u ?

Mijn vader was zomers visserman en in de winter klompenmaker hij was visser op de Bu 6, zo ben ik tevens aan mijn bijnaam de klomp gekomen.  Mijn vader zijn 1e vrouw is overleden aan de Spaanse griep samen hadden ze 5 kinderen, later is mijn vader met een zus van zijn overleden vrouw getrouwd. Samen kregen ze nog 2 kinderen waaronder ik en mijn zus Aaltje die draagt de leeftijd van 92 en woont gezellig naast mij op de Ree.

 

Kinderen/ kleinkinderen ?

Ik heb 2 zonen Roelof de kunstschilder hij heeft een zoon en een dochter en mijn andere zoon Jan die heeft 2 zonen waaronder Martijn die het nog tot het 2e van Spakenburg heeft geschopt.


Wat was uw beroep ?

Ik heb in het sanatorium gewerkt in het leger, in 1986 ben ik met de bouw van de sporthal met pensioen gegaan.
Mooi vind  ik dat mij zoon Jan in het leger werkt als officier en Roelof ook 34 jaar in het leger heeft gediend als brandweer, het zal dus wel in het bloed zitten.

 

U bent 90, maar ziet er uit als 60 wat is uw geheim ? Dat zei de KNO arts ook toen ik de scan doorging haha. Wat mijn geheim is weet ik niet maar ik hou het graag zo lang mogelijk zo! In mijn leven ben ik eigenlijk alleen geholpen aan staar en heb ik een nieuwe heup gekregen daarnaast is mijn linker knie een beetje versleten.

 

Wat betekend SV Spakenburg voor u ?

Daar kan ik echt niet meer zonder, als er op zaterdag geen voetbal is dan is het geen zaterdag.

 

Hou oud was u toen u kennis maakte met ik denk in die tijd nog de Windvogels gehete SV Spakenburg? Dat was als klein jongetje al met mijn vader. Ik vond toen al alles prachtig maar dat is zolang terug, ik ben er altijd blijven komen en wil dat graag nog zolang mogelijk in goede gezondheid  blijven doen.

 

In 1946 vertrok u omdat u werd uitgezonden naar Indonesië terwijl de trainer al een plekje voor u ingeruimd had in de A selectie vertel...

Ik zou opgesteld worden maar heb tegen de elftal commissie van toen der tijd gezegd dat ik 2 weken later uitgezonden zou worden naar idd Indonesië dus dat mijn debuut maar even uitgesteld moest worden tot als ik terug zou zijn uit mijn dienstplicht. Spakenburg gunde me dit van harte en ik heb me uiteraard aan mijn woord gehouden.
Wel leuk om te vermelden is dat het hoofd van de elftal commissie de vader was van mijn latere vrouw Grietje. Helaas is mijn vrouw op 68e jarige leeftijd overleden.

 

Vertel eens wat over uw tijd in Indonesië

Het begon voor mij al heel mooi dat ik naar Indonesië mocht want in een eerder stadium wilde ik al vrijwillig gaan maar ik mocht toen niet van mijn vader, maar later werd ik beroepen door de dienstplicht en toen moest ik dus.
Die droom kwam dus uit. Dde dag dat ik aankwam in Indonesië lieten ze ons de plek zien waar we onze opleiding kregen al snel werd duidelijk dat er nog meer Spakenburgers zaten wat natuurlijk super gezellig was.
Ik werkte daar in het sanatorium voor mensen met tuberculose en naast het werk hadden we een Nederlands voetbalftal waarmee ik mijn wedstrijden speelde en 3 maal kampioen mee ben geworden (heel trots laat Aart de bewaarde medailles zien) mijn meest historische wedstrijd was in de grote stad Java in het Solo stadion tegen China waarbij we bij een stand van 1-1 met nog 10 minuten op de klok moesten gaan vluchten omdat er geschoten werd op ons vanuit de bomen, gelukkig raakte er niemand gewond.
Daarnaast heb ik ook nog met de vader van Ron Jans gevoetbald ( Trainer Zwolle “redactie)

 

Het seizoen 1951/1952 keerde u terug en werden jullie afdeling kampioen, wie was de trainer en hoe verliep het seizoen?

Wie de trainer was weet ik niet meer, ik was van mijzelf uit een beetje trainer haha, alles draait in mijn ogen om inzicht en een vriendenteam inclusief de bank moet voor elkaar door het vuur willen gaan. 
In het kampioensjaar was Wout Heinen de spits die heeft nog bij Ajax en Hvc gevoetbald. Wout kon zo verschrikkelijk hard schieten hij is helaas veel te vroeg gestorven, 
Zeger de Graaf stond op doel, een geweldige goalie. 
De laatste 2 wedstrijden waren de mooiste de voorlaatste wedstrijd was tegen IJsselmeervogels op het rooie veld die wonnen we met 1-3. Na wederom een 3-1 overwinning een week later op IJmuiden werden we kampioen. In 1953 speelde ik ook nog in een combinatieteam van Spakenburg en IJsselmeervogels, zie het als een elftal met de beste spelers van dat seizoen uit ons dorp dat was ondanks dat we blauw of rood waren super gezellig.

En aansluitend nog Landskampioen van de zaterdag amateurs na o.a. een ware kraker tegen NSVV Dat was een harde ploeg begint Aart meteen te glunderen  je had toen nog geen gele en rode kaarten anders had Rikkert roos er al wel een paar gehad hahaha, dat ging over 3 wedstrijden , na een kwartier stonden we met 3-0 achter en uiteindelijk wonnen we toch nog met 3-4 lammert Korlaar maakt 5 minuten voor tijd via een lage schuiver in het doel tegen de sporthal aan het winnende doelpunt voor ons, toen was er al een paar duizend man die helemaal wild werden! Wat een prachtige dag was dat zonde dat ik nog maar de enige speler ben die over is van dit team.

Toen volgde de historische rondrit in koetsjes door het dorp, dat zal u niet snel vergeten lijkt me , Dat was ongelofelijk alles en iedereen die blauw was liep uit en is daarna ook nooit meer vertoond, maar de platte karren van tegenwoordig vind ik ook prachtig hoor.

 

Wat was uw positie ?

Linkshalf wat omdat ik linksbenig ben het zeker makkelijker voor me maakte.

 

Wat was jullie kracht dat seizoen ?

De eenheid, we vochten allemaal voor elkaar, tegenwoordig heb je dat heen en weer tikken toen was het gewoon weg dat ding hahaha

En hoe was uw persoonlijke inbreng ? Ik scoorde niet veel maar gaf er wel veel aan, speelde wel altijd zo goed dat ik zelden tot nooit gewisseld werd.

 

Hoe vaak trainden jullie per week ?

We trainden 2x per week en we begonnen altijd met 7 rondjes over het veld , Rikkert Roos wilde altijd alleen partij doen maar daar trapte de trainer zelden in haha.

In 1957 stopte u als 1e elftal speler ?

In dat jaar is ook mijn vader overleden en het elftal viel uit elkaar toen dacht ik het is maar eens tijd om er mee te stoppen ik was toen 32.

 

Tegenwoordig beginnen de meeste pupillen na hun zwemdiploma behaald te hebben te voetballen  bij de smurfen en doorlopen daarna de jeugdelftallen met de hoop ooit het 1e elftal te halen, hoe veel elftallen waren er in uw tijd ?

Alleen een 1e en een 2e elftal, voetballen leerde je dus op de straat! We hadden schoenen met ijzeren neuzen en een bal met een touwtje erin die verschilde overal waar je speelde ook nog van kwaliteit. De kinderen in Spakenburg pakjes vind ik het prachtigst. Vroeger kreeg je dat allemaal niet, rende je je uit je naad voor niks! Als je tegenwoordig ziet hoe sommige met hun clubkleding en spullen omgaan springen de tranen in je ogen.

 

Tegenwoordig bestaat het 1e elftal bijna niet meer uit eigen jongens maar vooral uit voetballers van buiten de dorpsgrenzen, hoe ziet u dat?

Ik zou het liever anders zien maar wil je op   dit niveau acteren dan denk ik dat het niet meer anders kan.

 

U bent nog dagelijks met o.a. uw maat Zeger Nieuw-boer op de club te vinden, hoe ziet zo’n dag eruit ?

‘s Ochtends om 8 uur gaan we even een rondje langs de velden op zoek naar ballen. Maandagochtend gaan we met de knijper rond, tegenwoordig word het steeds erger qua afval en vernielingen omdat er allerlei kinderen die niks op onze velden te zoeken hebben er rond gaan hangen en een balletje trappen! En als je er wat van zegt dat ze bijvoorbeeld hun troep op moeten ruimen hebben ze nog een grote mond ook klinkt het verbouwereerd. Hier moet veel strenger tegen opgetreden worden door de club en de politie als het aan mij ligt.

Een dag op de club is zo mooi.

Mijn maat Zeger die overal zijn eigen gereedschappen voor maakt en ook Hans de Jong bijvoorbeeld die vorige week het hele sportpark nog schoon heeft gespoten met de hogedrukspuit dat zijn geen paar uurtjes die ze erin steken.

Ik zie u nog verscheidene zaterdag morgens bij jeugdwedstrijden kijken, hoe kijkt u naar de jeugd van tegenwoordig ?

Alle blauwe pakjes bij elkaar is genieten.

Ook ons 2e elftal en de A1 bekijk ik graag.

 

Vroeger speelde u op velden die meer op weilanden leken denk ik, hoe kijkt u aan tegen het kunstgras?

Dat is gewoon een sprookje zo mooi. Het is echt een uitkomst dat je altijd kan voetballen. Ik heb weleens meegemaakt dat je een sloot moest graven voor het water. Dat was in de uitwedstrijd tegen SSVU daar lag zo ongelofelijk veel water. De bal bleef ook gewoon liggen in het strafschopgebied je schopte daardoor meer tegen de spelers aan dan tegen de bal. Tevens hadden ze daar oude treinwagons die als kleedkamer dienden. 
Schitterend was dat.

 

U bent ook fanatiek supporter van onze hoofdmacht, wat is uw hoogtepunt geweest naast uw eigen succes ?

De beker wedstrijd tegen AZ in het Afas stadion die we helaas nipt verloren door een handsbal. Dat was een zeldzaam mooie avond mede door de sfeer in ons uitvak.

 

En dieptepunt ?

Ik heb niet zo heel gauw dieptepunten daar ben ik het type niet voor.

 

Aan welke criteria hoort een 1e elftal speler te voldoen in uw beleving?

Een goede techniek, uithoudingsvermogen en met name het inzicht iemand vrij voor het doel zetten.

 

Van welke speler heeft u genoten de laatste jaren? Hilmi Mihci die jongen was technisch en had een ongelofelijk scorend vermogen.

 

Wat verwacht u van de 2e divisie ?

We wachten wel even af

 

En van Spakenburg in het bijzonder ?

De voorhoede moet meer en sneller weggestoken worden.Het is te voorspelbaar, maar we zitten nog in de voorbereiding het komt wel goed.

 

Is er nog iets dat u kwijt wil aan de supporters?

Het is mooi om steeds weer nieuwe vrijwilligers te zien. Dat moet in de toekomst zo blijven! Een club als Spakenburg is door o.a. de vrijwilligers zo groot en mooi geworden zoals we nu zijn.