gemaakt op : 15 maart 2019

Affur de rucloamebordu (116)

Affur de rucloamubordu.
Achter de reclameborden is een kroniek van niet alledaagse gebeurtenissen rondom het sportveld. Opmerkelijk en minder opmerkelijke zaken passeren hierin de revue.


Publiekswissel

Volgend jaar krijgen we te maken met een aantal nieuwe spelregels, zo maakte de KNVB afgelopen week bekend. Hands in het strafschopgebied wordt vanaf seizoen 2019/2020 altijd bestraft met een penalty. Bovendien vervalt de verplichting om bij een doeltrap de bal buiten het strafschopgebied te spelen. Het gedoe in de muur tussen spelers van beide teams is ook afgelopen omdat de muur het exclusieve domein wordt van de verdedigende partij.
Een laatste opvallende aanpassing is een maatregel tegen tijdrekken. Spelers die voortaan worden gewisseld moeten de kortste route nemen wanneer ze het veld verlaten; de verplichting om dit te doen bij de middellijn vervalt. Het wordt namelijk regel dat de speler moet uitstappen bij de dichtstbijzijnde zij- of achterlijn.
Ik verwacht dat deze maatregel inderdaad het tijdrekken rondom een wissel flink zal verminderen. Dat is uiteraard prima. Maar deze nieuwe regel heeft ook een schaduwzijde want het heeft gevolgen voor de publiekswissel.
Stel, Argjend Selimi speelt volgend jaar een vergelijkbare wedstrijd als Dusan Tadic vorige week in Bernabeu tegen Real Madrid. Dan zal John de Wolf deze speler ongetwijfeld een publiekswissel gunnen. Maar daar moet nogal wat timing en regie aan voorafgaan. Want het heeft weinig zin als Selimi zich op het ‘moment suprême’ in de nabijheid van de dug-out bevindt. Dat wordt een kort applaus.
Beter is het als hij zich ophoudt aan de lange zijde van de staantribune. Maar dan weer niet in de buurt van het scorebord want dan staat hem een wandeling langs het vak van de bezoekende club te wachten. Dat wordt geen open doekje. Om vervolgens ook nog eens het zogenaamde ‘rooie diekie’ te passeren; van oudsher de plek waar de supporters van onze Rode buurman zich verzamelen. Ook daar mag niet al teveel bijval van verwacht worden. Daarna komt Argjend dan eindelijk aan bij de hoofdtribune. Maar dan doemt meteen al de eigen dug-out op. Geen ideale route dus.
De perfecte situatie is daarom dat de publiekswissel plaatsvindt als een Blauwe speler een positie inneemt rondom de middenlijn aan de zijlijn nabij de staantribune. De speler mag dan eerst de loftuitingen in ontvangst nemen van de Havenside. De ereronde wordt dan vervolgd langs de kleine onoverdekte staantribune. Daarna langs de sporthal en kantine om uiteindelijk het applaus over zich heen te laten komen wanneer hij het grootste gedeelte van de hoofdtribune passeert.
De ideale route dus voor een publiekswissel. Het enige waar dan nog aan gewerkt moet worden is de reden voor zo’n wissel. Ik hoop dan ook van harte dat John de Wolf volgend seizoen regelmatig voldoende aanleiding heeft om een publiekswissel toe te passen.

Toernooi 1

Het woord ‘toernooi’ roept bij mij twee herinneringen op. De ene herinnering is aan mijn trainer uit de A1, de helaas veel te jong overleden Willem de Graaf. Hij gebruikte dit woord om ons bewust te maken van onze positie op de ranglijst en het belang van de komende competitiewedstrijd. Tijdens de wedstrijdbespreking gebruikte hij dan de onheilspellende woorden; ‘als we deze wedstrijd verliezen kunnen we ons gaan opmaken voor de toernooien’. Waarna hij een oorverdovende stilte liet vallen.
De tweede herinnering is het Eemmeertoernooi. De A1, B1 en C1 van markante clubs rondom het Eemmeer en de voormalige Zuiderzee werden door Spakenburg uitgenodigd om op 2e Pinksterdag naar De Westmaat te komen. Behalve IJsselmeervogels waren dat Marken, Urk, VVOG en Sparta Nijkerk. Maar ook Quick Boys en IJmuiden gaven weleens acte de presence. In mijn herinnering was het een toernooi met alles erop en eraan. Goed georganiseerd, mooie tegenstanders, veel publiek, fraai weer en flinke bekers voor de prijzenkast.
Ik heb het voorrecht gehad om de Blauwe jeugdselectieteams te doorlopen. Dat betekent dat ik zo’n 5 keer actief deelnemer was op het Eemmeertoernooi. Zonder twijfel was dit voor mij en mijn teamgenoten het hoogtepunt van het seizoen.
Uiteraard vlogen de vonken er vanaf tijdens de wedstrijd tegen IJsselmeervogels. Maar ook tegen Sparta Nijkerk ging het los. Deze wedstrijd stond als laatste wedstrijd geprogrammeerd. Vooral in de A1 waren dat wedstrijden met extra lading omdat je dan vaak uitkwam tegen klasgenoten. Na de prijsuitreiking volgde het traditionele samenzijn in de kleedkamer; een afterparty avant la lettre. In de catacomben onder de tribune vond een samensmelting plaats met spelers van de B1 en C1. Ook spelers van Sparta Nijkerk kwamen buurten. Daardoor werd het een soort afscheidsreceptie. Een overvolle kleedkamer als fraai decor voor een geweldige afsluiting van het toernooi en het voetbalseizoen.
Het Eemmeertoernooi was mede daardoor in de jaren ’70 en ’80 een instituut. Het concept met de A, B en C selectieteams van klassieke havenclubs stond bovendien als een huis. Het was niet weg te denken van de toernooikalender. Dacht iedereen. In de jaren ’90 kwam helaas toch de klad erin en uiteindelijk hield het toernooi op te bestaan. Jammer. Doodzonde. Einde van een tijdperk. Later kwam er nog wel een variant genaamd Westmaattoernooi maar helaas was dit geen blijvertje.
Vervolgens bleef het lang stil. Tot nu. Want tot mijn vreugde las ik op onze Blauwe site dat er op
2e Paasdag het ‘Westmaat Tournament’ wordt georganiseerd. Een toernooi voor alle selectieteams van O19, O17 en O15. Vergelijkbaar dus met het Eemmeertoernooi van weleer. Behalve het fraaie deelnemersveld van mooie authentieke zaterdagclubs is er ook gedacht aan de bezoekers door diverse activiteiten voor jong en oud op touw te zetten waardoor het een dagje uit wordt voor het hele gezin. Kortom, dat ziet er veelbelovend uit.
Ik hoop dan ook dat deze 1e editie een succes wordt en het begin is van een nieuwe en lange toernooitraditie.


Toernooi 2

Eind januari werd door de JAC alweer voor de 5e keer het FIFA19-toernooi georganiseerd. In onze kantine ging de jeugd van O10 t/m O13 een onderlinge competitie aan op de PlayStation 4.
In tegenstelling tot onze jeugd heb ik zelf niets met gamen. Ongetwijfeld heeft dit te maken met een flinke generatiekloof. Maar het initiatief om deze activiteit voor onze jeugd te organiseren kan ik alleen maar toejuichen. Het is een perfecte manier om onze voetballende jeugd ook op deze digitale manier aan onze club te binden. Want de deelnemers hadden een topmiddag- en avond.
Behalve de onderlinge strijd van de teams achter het beeldscherm was er ook het traditionele patatje met een frikandel of kroket. Succes verzekerd. Voor nu maar ook voor de toekomst want laten we het vooral nuchter bekijken; het FIFA toernooi is het moderne klaverjassen.

Hille Beekhuis