gemaakt op : 09 oktober 2018

Affur de rucloamebordu (104)

Achter de reclameborden is een kroniek van niet alledaagse gebeurtenissen rondom het sportveld. Opmerkelijk en minder opmerkelijke zaken passeren hierin de revue.

Een stukje Engeland in Overijssel
Mensen die mij kennen, weten dat ik een romanticus ben. Iemand die idolaat is van voetbalhistorie, lichtmasten en authentieke stadions. Nergens ter wereld worden die dromen werkelijkheid dan in het Verenigd Koninkrijk. Maar is dat ook werkelijk zo? Inmiddels heb ik naast Engeland stiekempjes niet alleen Duitsland maar ook België ontdekt. Nederland daarentegen is inmiddels zo klinisch als wat. Laatst was ik onder andere bij Heracles in Almelo. Prima stadion, mooie lampies ook maar de extra ring op de al bestaande doet meer denken aan een legobak. En dan te bedenken dat de oude, originele, houten zittribune van Heracles daarvoor heeft moeten wijken; eeuwig zonde. Die tribune is gelukkig niet verloren gegaan maar heeft een tweede bestemming gevonden en gekregen en wel bij amateurvereniging SC Almelo.

Dat niet alles in Nederland klinisch en arboproof is, bewijst de Adelaarshorst in Deventer. Plechtig hoop ik dat de Eagles tot in lengte van jaren op de Vetkampstraat mogen bivakkeren. Afgelopen vrijdag was ik daar voor het eerst. Vanaf het centraal station is het een kleine 10 minuten wandelen tot aan de Vetkampstraat. Die 10 minuten deden mij herinneren alsof ik in Portsmouth, Nottingham, Leeds, Birmingham, London of Glasgow was. Een voetbalstadion midden in een woonwijk, die er voor Britse begrippen net iets te netjes en te keurig bijlag. De wijk had wat ranziger, minder onderhouden en obscuurder mogen zijn, maar toch. Het was werkelijk waar een stukje Engeland in Overijssel. En dat op 35 minuten rijden van Spakenburg. Ook tijdens de wedstrijd deed alles denken aan de Britten. Nog geen 5 seconden is het stil geweest, publiek dicht op het veld, een geweldige atmosfeer, een goed gevuld uitvak en wat een beleving. Om maar te zwijgen over de lichtmasten, zonder twijfel de mooiste van Nederland. 50 Jaar geleden ongeveer zijn er letterlijk 4 hoogspanningsmasten uit een weiland in de omgeving van Deventer geplukt en op iedere hoek van de Adelaarshorst gezet. Alleen nog lampjes erin draaien en voetballen maar.

Ons veld, en ook dat van de Vogels, ligt ook op een uniek stukje grond. Alleen nog terug naar echt gras en ook wij kunnen op elk lijstje van welke groundhopper dan ook.

Voornaam.
Ik weet nog heel goed dat ik debuteerde in het eerste van Spakenburg. Als broekie en een complete nobody moest ik het maar zien te redden. Niet alleen tussen al die gearriveerde medespelers, die het seizoen ervoor alles hadden gewonnen wat er maar te winnen viel, maar ook in de competitie.

Pas in het tweede seizoen wisten enkele tegenstanders mij bij voornaam te noemen en ik stond daar echt van te kijken. Tijdens een dood spelmoment of een blessurebehandeling, ik weet het niet eens meer, krabde ik mij figuurlijk achter de oren en vroeg mijzelf af: hoe weet Gert Jan Commu, toen uitkomend voor GVVV en niet eens mijn directe tegenstander, in vredesnaam mijn voornaam?

Vorige week, na de meer dan enerverende derby tegen de Vogels, stond ik in de sporthal heerlijk met Youri Koelewijn te keuvelen. Uiteraard vroeg ik hem voor de gein wie zijn beste trainer aller tijden was en kwamen wij daarna al snel uit op de wedstrijd zelf. Het mooie was dat Youri, in al zijn oprechtheid en dito onschuldigheid precies dezelfde verbazing had als ik een kleine 30 jaar geleden. Dit keer was het niet een tegenstander maar nota bene de scheidsrechter, Sander de Brito Roque, die gewoon Youri Koelewijn bij zijn voornaam noemde. De blik in de ogen van Youri na zijn biecht sprak boekdelen. Wat heerlijk om een jongvolwassen vent vol passie over zijn club en favoriete tijdverdrijf te horen praten en zeggen dat de scheidsrechter hem bij zijn voornaam riep alsof dat iets galactisch was.

Het was alsof de klok 32 jaar werd teruggezet alleen met dien verstande dat Youri veel meer scheidsrechters en tegenstanders gaat tegenkomen die hem bij voornaam kennen dan dat ik dat destijds ooit heb gehad.

Tijmen Beekhuis