gemaakt op : 07 februari 2019

Affur de rucloamebordu (113)

Affur de rucloamubordu.
Achter de reclameborden is een kroniek van niet alledaagse gebeurtenissen rondom het sportveld. Opmerkelijk en minder opmerkelijke zaken passeren hierin de revue.


Project sportpark

Zoals u op onze website hebt kunnen lezen, is er in de herfst van 2018 een projectgroep in het leven geroepen die zich bekommert over ons sportpark. Links en rechts is er wel iets aan vervanging toe en om nou overal noodverbandjes aan te gaan leggen, is het beter om het in één keer goed te doen. Een park creëren waar wij de komende tig jaar mee vooruit kunnen. Zelf zit ik daar ook in en dat heb ik zeker niet te danken aan mijn bouwkundig inzicht. Nee, de fascinatie voor nostalgische en authentieke voetbalstadions is in dit geval mijn afwijking of specialiteit, wat u wilt. 

Afgelopen weekend stond ons jaarlijkse bedevaarttripje naar Engeland gepland met als bestemming Sheffield. Daar was het weer genieten met de hoofdletter G. Op zaterdagochtend hebben wij het hermetisch afgesloten Hillsborough bezocht. Dat stadion is heerlijk oud en de kleur Blauw voert daar de boventoon. Op de hoofdtribune siert de mooiste gable ter wereld. Voor degene die niet weten wat een gable is, dit bedoel ik daarmee: 

 sheffield.jpg

 

De middag was gereserveerd voor de wedstrijd Sheffield United tegen Bolton Wanderers. Wat mij vooral aan Bramall Lane (het stadion van United) opviel, was het steeds maar weer terugkerende logo van de club met de tekst Forged in Steel, vrij vertaald Gesmeed in Staal. Sheffield is vanouds een staalstad dus dat verklaart een hoop. De bijnaam van United is dan ook toepasselijk the Blades en ook die geuzennaam zie je overal terug. 

Voldoende inspiratie dus voor verfraaiing van ons sportpark. Want mocht ik het voor het zeggen hebben, dan komt er in de nieuwe situatie in ieder geval boven de Havenside een gable gelijk aan die van Sheffield Wednesday en struikelt u over het aantal clublogo’s met de wel heel toepasselijke tekst: Samen Werken Samen Bouwen. 


Spakenburg uit, altijd lastig. 

Aanstaande zaterdag staat de kraker Katwijk-Spakenburg op de speelkalender en ondanks de 3e plaats voor de oranjehemden en de zesde voor ons, is en blijft het een topper. Ook in Katwijk leeft deze ontmoeting. Mijn Katwijkse voetbalvriend Henk Kasius, verslaggever voor de Katwijkse radio en schrijver voor de website voetbal247, beide onbezoldigd, heeft aan een wel heel speciale ontmoeting uit het verleden geen goede maar wel een memorabele herinnering overgehouden. Henk is een die-hard Katwijk supporter zoals ik die van Spakenburg ben en als je elkaar beter leert kennen, blijkt dat onze clubs meer gemeen hebben dan dat je op voorhand denkt. Hij vroeg mij of hij exclusief voor onze website een gast-ADR mocht schrijven. Daar heb ik uiteraard mee ingestemd en dit is het resultaat: 


Een oranje maan 

In 2013 kreeg ik mijn eerste kans om een droom in vervulling te laten gaan. Het probleem van die droom was echter het feit dat ik zelf geen invloed had op de uitkomst van die droom. Uiteindelijk kwam die droom ook niet uit in 2013, pas bij de vijfde mogelijkheid (in 2018) ging de droom helemaal in vervulling. De droom om als radioverslaggever een kampioenschap van Katwijk mee te maken (uiteraard met bijbehorende memorabele zin) eindigde in 2013 in een nachtmerrie. een detail van die avond is me wel altijd bijgebleven.

Wat was het verlies van Katwijk in de uitwedstrijd tegen Spakenburg pijnlijk. Een donderdagavond die rechtstreeks uit de hel leek te komen. Katwijk stond stijf van de zenuwen en werd op een hoop gevoetbald door een hongerig Spakenburg. Het was de eerste van vier teleurstellende dromen, maar na het thuisduel tegen HHC Hardenberg in 2016 (toen het Excelsior Maassluis wel lukte om kampioen te worden op De Westmaat) en de verliespartijen tegen TEC en Koninklijke HFC afgelopen seizoen, was het uiteindelijk een keer wel raak in de uitwedstrijd tegen Kozakken Boys.

Maar terug naar die donderdagavond op De Westmaat. Er zijn weinig zekerheden in het leven, maar dat Katwijk (nog) geen kampioen ging worden was op dat moment wel zeker. Mijn ogen dwalen over het volgepakte sportpark. Rechts van mij staat het Katwijkse legioen, gelaten kijken zij naar hun dolende favorieten. Omdat ik aan de rand van het veld, tussen de reservebanken zit, heb ik ook goed zicht op beide banken. Ik laat mijn blik gaan over de verslagen Katwijk-bank en eindig bij een bloedfanatieke Blauwe bank. Ter hoogte van de Havenside zie ik iets bijzonders in mijn ooghoeken. Ik laat de bank van Spakenburg voor wat het is en kijk eens goed boven de Havenside. De hemel is nog niet helemaal donker, maar de volle maan laat zich wel in vol ornaat zien. Ik kijk nog een keer goed naar het tafereel, pak mijn microfoon en neem het verslag weer over van collega Jan den Dekker:

‘Alles stond vandaag in het teken van de titel van Katwijk. Zelfs de maan boven het sportpark is oranje. Maar de zenuwen en een ontketend Spakenburg willen niet meewerken. Katwijk gaat vandaag geen kampioenschap vieren.’

 

Tijmen Beekhuis