gemaakt op : 07 november 2019

Affur de rucloamebordu (127)

Achter de reclameborden is een kroniek van niet alledaagse gebeurtenissen rondom het sportveld. Opmerkelijke en minder opmerkelijke zaken passeren hierin de revue.

Chris


Er klopte zaterdag jl. veel aan Houtrust, het sportpark van Scheveningen. Het begon al met parkeren. Vanwege het ontbreken van een ruime parkeerplaats, dwaalde ik met mijn voetbalmaatjes door de straten met chique herenhuizen, op zoek naar die ene beschikbare plek. Na de wandeling richting ingang, waarbij halverwege via een doorkijkje van een hek Houtrust al wat van z’n schoonheid prijsgaf, bereikten we na wat tennisbanen en een sportschool plotseling de ingang. Bij het loket zat een alleraardigste dame naast een boekenkast met, zo leek het, de volledige administratie van de club. Het entreeticket van 9 euro, ‘nog geen tientje meneer’, had nog het meeste weg van het lootje dat je koopt bij het rad van fortuin op de Blauwe Fancy Fair.
Voordat de controleur bij de toegang tot het hoofdveld dit kaartje aan flarden scheurde, werden we geconfronteerd met een blokhut van de supportersvereniging. Bij aankoop van een clubsjaal ontvang je gratis een exclusief blik Scheveningen bier van een halve liter, stond er op de prijskaart. ‘Heerlijke afdronk meneer’, werd mij beloofd.
Zodra ik zicht kreeg op het hoofdveld vielen mij de hoge bomen op die, het is herfst, hun blad verloren. De bladeren op het veld deden hun best om de enige dissonant, het kunstgras, te verbergen. De lage lange zittribune gaf, net zoals de hoge zwiepende bomen, een heerlijk Hollands karakter aan het hoofdveld en dat werd nog versterkt door de caravan waarin erwtensoep werd verkocht. ‘Voor een snertprijs meneer’. Het geheel werd afgemaakt door de stadionspeaker die met onvervalste Haagse tongval de opstellingen over het veld liet uitwaaien. Herfst op Houtrust. Een aanrader voor voetbalromantici.

Deze charmante setting past perfect bij deze bijzondere gebeurtenis, bedacht ik mij toen ik parttime hoofdcoach Chris de Graaf het veld op zag lopen. Want bijzonder is het dat een Spakenburger van vlees en bloed, een kind van de club, technisch eindverantwoordelijke is voor het 1
e elftal. Ook al is dat maar voor één wedstrijd. Hij liep met de technische staf gedreven over het veld richting dug-out. Zou hij zijn vrouw, dochter, pa, ma en zus hebben gezien? Ze stonden bij mij in de buurt. Ik zag mentale steun voor de debutant in hun ogen. Gecombineerd met terechte trots. Ik wist het zeker; dit wordt een mooie middag.

Helaas liep het volledig anders. Niet alles klopte op Houtrust want het nostalgische sportpark liet zich ook van z’n wrede kant zien. Spakenburg werd, vooral in de 2
e helft, weggeblazen door een Scheveningse najaarsstorm. De goede wedstrijd die ik Chris zo gegund had, zat er geen moment in. 
Maar hij krijgt een herkansing. Omdat het deze week niet wil vlotten met een opvolger voor John de Wolf is er ruimte voor revanche. Daarom staat hij er zaterdag gewoon weer. Thuis tegen Katwijk.
Ik hoop dat het een overtuigende winstpartij wordt. Want de ouverture van hoofdtrainer Chris de Graaf mag niet eindigen zoals op Houtrust. Daarom zaterdag het debuut, deel 2 op de vertrouwde Westmaat. Komt dat zien.

Hille Beekhuis