Achter de reclameborden is een kroniek van niet alledaagse gebeurtenissen rondom het sportveld. Opmerkelijke en minder opmerkelijke zaken passeren hierin de revue.
De waarde van de derby
Vrijdag. Die zenuwachtige, verwachtingsvolle dag vóór de dorpsderby. Maar deze keer was het vooral de gitzwarte dag na de traditionele Derby Donderdag. Ik ontving die vrijdagochtend al snel appjes over de nacht die had plaatsgevonden op De Westmaat. Het ging over rode fakkels op het Blauwe hoofdveld. En daarna ging het over de perverse reactie van een aantal zogenaamde Blauwe supporters die het clubhuis van onze buren hadden toegetakeld. Nou, de glans was er voor mij meteen af. De voorpret was verdwenen. Wat overbleef was verbijstering en machteloosheid. Waarna langzaam het besef indaalde; onze derby is z’n onschuld verloren.
We weten het allemaal. Onze voetbalderby gaat over rivaliteit. En nee, rivaliteit is geen agressiviteit. Rivaliteit is juist die aanhoudende competitie tussen Rood en Blauw om in alles de beste van het dorp te zijn. Om dat te bereiken doen we het bij de Blauwen op onze eigen manier. De manier die ons kenmerkt, de manier die onze inborst bepaalt en de manier die ons heeft gebracht waar we nu zijn. Door samen te werken en samen te bouwen. Rivaliteit vertaalt zich in vasthoudendheid, loyaliteit, creativiteit en sportiviteit. En ja, ook in verdraagzaamheid en respect. De aanwezigheid van onze buren motiveert ons om boven onszelf uit te stijgen. Op elk vlak. In elke discipline. Elke keer weer. Dat kenmerkt onze kleur Blauw. Dat geeft onze kleur Blauw lading. Je zou zelfs kunnen stellen dat de mate van Blauw mede bepaald wordt door de aanwezigheid van Rood.
En dat moeten we koesteren. Dat moeten we bewaken. Omdat het ons dorp typeert. Omdat we daarin uniek zijn. Omdat het ons beter maakt. We staan nu, na alle gebeurtenissen van de afgelopen dagen, op een kruispunt. Laten we het los, gooien we het weg, dan wordt onze dorpsderby niet veel meer dan andere derby’s met misselijkmakende knokpartijen, grimmige bedreigingen en overdadige politiebegeleiding. Maar dat willen we niet. Zo is ons dorp niet. Zo is onze derby niet. Maar de derby kan zichzelf niet beschermen. De derby bestaat juist bij de gratie van Blauw en Rood. De derby, met zijn niet uit te drukken betekenis voor ons dorp en voor beide clubs, is afhankelijk van de bewoners van Westmaat 12 en Westmaat 14. Kortom, we moeten aan de bak om de bijzondere, unieke waarden van onze dorpsderby te bewaken. Want de derby zelf kan het niet. Dichter en beeldend kunstenaar Lucebert zei het ooit treffend: ‘alles van waarde is weerloos’.
Hille Beekhuis