Achter de reclameborden is een kroniek van niet alledaagse gebeurtenissen rondom het sportveld. Opmerkelijke en minder opmerkelijke zaken passeren hierin de revue.
HOEK UIT
‘De zoute zee slaakt een diepe zilte zucht, boven het vlakke land trilt stil de warme lucht’
Hoek. De meest verre uitwedstrijd voor ons Blauwen. Met afstand. Er liggen 206 kilometers tussen Spakenburg en het dorp in Zeeuws Vlaanderen dat met z’n 2900 inwoners deel uitmaakt van de gemeente Terneuzen. Nadat je na ruim anderhalf uur rijden het Brabantse Bergen op Zoom achter je laat, beland je al vrij snel in de provincie Zeeland. Dat merk je aan de ruimte, de vergezichten en het door Jacques Brel bezongen vlakke land. Ook is het minder druk op de weg. Exotische plaatsnamen op de verkeersborden zoals Yerseke, Krabbedijke, Arnemuiden en Westkapelle geven je de laatste bevestiging: je bent in het land van Luctor et Emergo.
‘waar de ketting is gebroken en alle schepen zijn verbrand, maar er is niets aan de hand’
We passeren het bord Kruiningen. Voordat de tunnel er was, verzorgde het iconische veer Kruiningen – Perkpolder de verbinding tussen schiereiland Zuid-Beveland en Zeeuws Vlaanderen. Ik heb er bij een vorig bezoek aan Hoek, lang geleden, nog een keer gebruik van gemaakt. Ook ben ik een keer via Antwerpen gereden. Een tientje tol voor de Liefkenshoektunnel en vervolgens benader je Hoek via de Belgische achterdeur. Nu rijden we via de Westerscheldetunnel, de tol hiervoor is inmiddels ingetrokken. Dat scheelt weer want ook wij Spakenburgers zijn zuunig. Overigens, vanaf medio januari gaat de zogenaamde Oosterbuis van de tunnel voor 4 maanden dicht vanwege onderhoud. Dat betekent lange wachttijden. Mooi dat deze uitwedstrijd voor ons Blauwen al vroeg in het seizoen op de kalender staat.
‘hier aan de kust, de Zeeuwse kust waar de mensen onbewust, zin in mosselfeesten krijgen’
Onze voetbalvriend Harry Koster, Zeeuw in hart en nieren, heeft ons uitgenodigd om voorafgaand aan de wedstrijd naar Philippine te komen en daar volgens traditie mosselen te eten. Het mosseldorp van Nederland, slechts 2055 inwoners, telt maar liefst 8 mosselrestaurants. Philippine ligt 4 kilometer verder dan Hoek. Op de totale reisafstand van een kleine 2,5 uur kunnen die 5 minuten er ook nog wel bij. Harry laat ons weten dat het verstandig is om bij binnenkomst van het grensdorp met België meteen te parkeren bij, jawel, het Mosselmonument. Het hele dorp is namelijk afgesloten vanwege het jaarlijkse mosselfeest.
‘alarmfase twee is hier nauwelijks nog berucht’
Er is ten opzichte van vorig seizoen na drie wedstrijden al sprake van een trendbreuk: onze Blauwen winnen topwedstrijden. Was het eerst Katwijk dat er in de seizoenouverture aan moest geloven, nu werd Hoek op eigen bodem verslagen door een sterk, degelijk en overtuigend Spakenburg. En daar was niets op af te dingen. De gastheren raakten overigens niet van de leg van deze nederlaag. Geen paniek bij trainer Gérard de Nooijer en zijn spelers. Ook in de kleine, knusse kantine, vanwege het uitblijven van de benodigde vergunningen wordt er voorlopig niet verbouwd op sportpark Denoek, hing dezelfde ontspannen sfeer. In het retrobouwwerk dat uit alle hoeken en gaten voetbalnostalgie uitwasemt, dronk men een glas en deed men een plas. In de overtuiging dat alles blijft zoals het was.
‘maar dat is zoals het gaat hier aan de kust.’
NICK
Het was de 86e minuut. Zag ik het goed? Jawel, het was echt Nick Verhagen die bij de middenlijn klaarstond om in te vallen. Zijn laatste wedstrijd speelde hij op zaterdag 14 december 2024 op sportpark Panhuis in Veenendaal tegen GVVV. Daar sloeg het noodlot toe voor de wingback met de longinhoud van een scheepshoorn. En nu, bijna 20 maanden later, staat hij klaar om weer z’n eerste minuten te maken in de hoofdmacht van de Blauwen.
In de 8 minuten die hem toebedeeld zijn zie ik een pass, een duel en een paar sprints. In niets ze ik twijfel. Alles doet hij met dezelfde daadkracht. Het lijkt mij dat hij vrij is in zijn hoofd. Dat gaf hij ook aan tijdens de Open Dag van onze club, medio juli. Hij voelde zich sterk en onbevangen. Aan die knie dacht hij niet meer.
Na de wedstrijd tegen Hoek sprak ik Nick nog even. De altijd opgewekte en zeer benaderbare verdediger zei dat hij al blij verrast was dat hij op het wedstrijdformulier stond. En toen hij daadwerkelijk mocht invallen had hij op dat moment beseft dat dit een bijzonder moment was. Hij zei het met een grote glimlach en een twinkeling in zijn ogen. Nick is terug. Het is hem van harte gegund.
Hille Beekhuis