Afgelopen zaterdag heeft Spakenburg in het verre Hoek, een enkeltje er naar toe duurt zelfs langer als de wedstrijd zelf inclusief de rust, een punt uit het vuur weten te slepen. Net als een week eerder tegen Jong Sparta scoorde Spakenburg diep in blessuretijd. Overall gezien was de puntendeling wel een juiste afspiegeling van de krachtsverhouding die middag al waren de beste kansen toch wel voor Spakenburg.
Spakenburg startte met de volgende elf: Houweling, Claver, Apau, Linthorst, Green, Puriel, Guiting, Van Huffel, Junte, Van der Linden en Van Mil.
Eerste helft
Ten opzichte van de wedstrijd een week eerder was er dit keer een basisplaats voor Ravelino Junte ten faveure van Ahmed El Azzouti. De speelwijze week daar echter niet vanaf dus drie achterop, vier op het middenveld en drie voorop. Althans in balbezit. Dit leek toch wel de juiste speelwijze te zijn voor ons Blauwen aangezien zowel tegen Sparta als tegen Hoek de kansen voor de bezoekers schaars waren en voor Spakenburg juist voldoende. Dat beide duels in een gelijkspel eindigden, kan Spakenburg zichzelf dus aanrekenen.
Spakenburg startte in Zeeland overtuigend. Het initiatief hadden de Blauwen in handen zonder daarbij echt gevaarlijk te worden. De eerste kans was er echter één voor Hoek. Junte wilde de bal met de borst terugspelen op Houweling, maar de terugspeelbal was te zacht. Linksback de Nooijer, jawel, de zoon van, kon alleen niet afronden. Niet lang daarna kreeg Spakenburg een tweetal serieuze mogelijkheden. Eerst werd van Huffel vrijgespeeld, maar zijn schot binnen de 16 kon doelman Murre tot corner promoveren. Pal daarna raakte Linthorst acrobatisch de lat en kopte Apau de terugkomende bal niet in de goal, maar in de handen van de doelman. In de 21e minuut was er een schietkans voor Van der Linden en amper een minuut later voor de wederom mee naar voren gekomen De Nooijer namens Hoek. Tot aan de rust gebeurde er hoegenaamd niets waardoor de thee werd opgezocht met de beruchte brilstand.
Tweede helft
Tijdens de thee werd Guiting medegedeeld dat hij mocht douchen. Koen Wesdorp nam zijn plek in. Met een energieke Wesdorp trok Spakenburg het initiatief weer naar zich toe, wat binnen enkele minuten een vrije bal op kansrijke positie opleverde die door Van Huffel in de muur werd geschoten. Niet lang daarna speelde Van Mil collega aanvaller Junte vrij, maar helaas “chipte” de rappe vleugelaanvaller de bal voorlangs. Hoek werd in die fase sterker en kroop wat meer uit haar schulp. Spakenburg kon tot tweemaal toe gevaarlijk worden vanuit de omschakeling met Wesdorp en Junte als eindstation, maar helaas leverde dit geen goals op. Die goal viel wel maar dan wel aan de andere kant. Dit keer was het Hoek dat op het uur spelen razendsnel vanuit de omschakeling de aanval koos met Jarno Lion als eindstation: 1-0.
Spakenburg moest in de achtervolging en trainer Chris de Graaf nam daarin geen halve maatregelen. El Azzouti, Kok, Van Lopik en iets later Kunst kwamen het veld in ten faveure van Junte, Van Mil, Linthorst en Puriel. Het spelbeeld het laatste kwartier liet zich raden: Spakenburg zette serieus aan om de gelijkmaker te produceren. Hoek loerde op de counter en kreeg nog een serieuze schietkans via Van Hauter, maar zijn schot ging voorlangs. Spakenburg nam meer risico en leek daarvoor in de 81e minuut beloond te worden. El Azzouti schoot op aangeven van Kok bij de tweede paal de bal binnen, maar de arbitrage dacht dat de spits in buitenspelpositie stond. Onterecht bleek vanuit de beelden, dus helaas werd het feestje dat even gevierd werd verstoord door de arbitrage. Amper drie minuten later stond Floris van der Linden vogeltje vrij én in kansrijke positie, maar de lage, harde voorzet van Green schoot de aanvoerder huizenhoog over.
De tijd begon te dringen voor Spakenburg en de blessuretijd van 6 minuten was inmiddels aangebroken. Sam van Huffel was in de 91e minuut dichtbij, maar zijn bal ging net over. Met de moed der wanhoop en onder aanvoering van een ontketende Des Kunst werd in de 93e minuut de bal weer in de vijandelijke 16 gepompt. Van Gogh kopte onder druk de bal in de voeten van de ingevallen Van Lopik die zich niet bedacht en afdrukte: 1-1! De opluchting in het Blauwe kamp was groot, maar Spakenburg rook bloed en wilde meer. In de extra, extra tijd was van Huffel nog dicht bij de winnende, maar zijn inzet zoende de bovenkant van de lat.
Hierna vond scheidsrechter Vereijken het welletjes en floot hij die middag voor het laatst. Beide ploegen zijn met dit gelijke spel niet echt opgeschoten alhoewel koploper Quick Boys thuis verrassend met 1-3 verloor van Barendrecht waardoor Spakenburg en Hoek een punt op de koploper zijn ingelopen. Volgende week komt RKAV Volendam op bezoek. Die wedstrijd, zoals iedere wedstrijd trouwens, begint op 0-0 en de aftrap om 15:00 uur. Tot dan en Forza Blauwen!
Wedstrijdstatistieken
Opstelling Hoek: Murre, De Poorter, Lion, De Nooijer, Aelterman (79’ Lijbers), Hebbelinck, Van Hauter, Bouihrouchane, Jalloh (73’ Steenpoorte), Martens (73’ Pengel) en Van Gogh.
Opstelling Spakenburg: Houweling, Claver, Apau, Linthorst (66’ Van Lopik), Green, Puriel (73’ Kunst), Guiting (46’ Wesdorp), Van Huffel, Junte (66’ El Azzouti), Van Mil (66’ Kok), Van der Linden.
Scoreverloop: 62’ 1-0 Jarno Lion 90+3’ 1-1 Hero van Lopik
Toeschouwers: 1.149
Scheidsrechter: Robert Vereijken
Gele kaarten: Van Hauter (Hoek), Van Huffel (Spakenburg)
