Achter de reclameborden is een kroniek van niet alledaagse gebeurtenissen rondom het sportveld. Opmerkelijke en minder opmerkelijke zaken passeren hierin de revue.
HULDE
In onze podcast Door De Blauwe Bril, gooide ik een plagerig balletje op over een eventueel causaal verband tussen het huldigen van een Blauwe speler en het eindresultaat van desbetreffende wedstrijd. Dat deed ik vanwege het jubileum van Dwayne Green. Onze dynamische wingback werd voorafgaand aan de thuiswedstrijd tegen Barendrecht in de bloemetjes gezet omdat hij 100 wedstrijden heeft gespeeld in ons prachtige shirt. Vervolgens verloren we deze wedstrijd, tegen Barendrecht, met 1-3.
Vooropgesteld, ik ben groot voorstander om aandacht te geven aan het bereiken van een Blauwe mijlpaal. Het zorgt voor motivatie, waardering en verbinding van club naar speler en vice versa. Maar wat ik zelf altijd wat ingewikkeld vind is de huldiging zelf. Daar sta je dan als speler. Je hebt je voorbereid op je tegenstander en directe opponent, je hebt je warming-up gedaan en je hebt de peptalk van Chris de Graaf en Rut Hussel over je heen laten komen. Kortom, je hebt de juiste focus en de juiste mindset. Om het populair te zeggen: je staat aan. Vervolgens wandel je onder de klanken van ‘Whatever You Want’ het veld op, iedereen staat klaar om te beginnen, maar dan wordt de handrem opeens aangetrokken. Stop, we gaan eerst huldigen. En daar sta je dan, beleefd en bescheiden te luisteren naar alle loftuitingen en complimenten. Gevolg; weg focus, weg mindset en weg adrenaline.
Op datzelfde moment staat de tegenstander ook te wachten. Waarbij ze de indruk kunnen krijgen dat ze slechts decorum zijn op een privé-feestje. En ja, dat zorgt juist voor extra motivatie bij onze bezoekers. Oftewel, en dat was mijn punt dat ik wilde maken in de podcast, moeten we dat huldigen voorafgaand aan een competitiewedstrijd, nog wel willen? Want we verliezen daarna elke keer de wedstrijd. Dat was althans mijn perceptie. Al vrij snel nadat de podcast online stond, kreeg ik een reactie van oud-secretaris Marijn de Graaf. Hij pareerde mijn perceptie met harde feiten want hij kwam met een lijstje op de proppen van spelers die de afgelopen jaren gehuldigd zijn na 100 wedstrijden.
Dwayne Green, 1-3 verlies tegen Barendrecht, Sam van Huffel, 2-3 verlies tegen Kozakken Boys, Floris van der Linden, 2-1 winst tegen Koninklijke HFC, Hero van Lopik, 3-0 winst tegen De Treffers, Wimilio Vink, 2-1 winst tegen Koninklijke HFC en Youri Koelewijn, 4-1 winst tegen TEC Tiel. Drie van deze spelers hebben zelfs ook een tweede huldiging achter de rug vanwege 150 gespeelde wedstrijden: Floris van der Linden verloor na gefêteerd te zijn met 2-3 tegen HHC Hardenberg, maar Hero van Lopik en Wimilio Vink trokken, na gezamenlijk in de bloemetjes te zijn gezet, aan het langste eind door met 3-0 te winnen van GVVV.
Welke conclusies we hieruit kunnen trekken? Sowieso dat GVVV en Koninklijke HFC graag meewerken aan een Blauw happy end, dat een puntendeling na een huldiging nog niet is voorgekomen en dat Hero van Lopik, samen met de afgezwaaide Wimilio Vink, ongeslagen zijn in jubileumwedstrijden. Maar het allerbelangrijkste is dat mijn stelling van tafel kan want na een huldiging winnen we vaker dan dat we verliezen. Daarom zie ik de komende huldigingen, ik verwacht dat Mark Veenhoven en Nick Verhagen de eerstvolgende feestvarkens zijn, met vertrouwen tegemoet. Als het dan ook nog eens gaat gebeuren op 17 april, thuis tegen GVVV, of 22 mei, thuis tegen de Koninklijke, dan kan een driepunter niet uitblijven!
Hille Beekhuis
Voorkennis
Maandag 14 september jl. was niemand minder dan Betaald Voetbal scheidsrechter Dennis Higler tegast in het locale-/regionale voetbalpraatprogramma Randje 16. Aangezien ik daar ook geregeld aanschuif én verantwoordelijk ben voor de wekelijkse TOTO, leverde dat nog een onverwachte anekdote op. Tijdens het samenstellen van de wedstrijden, maandagochtend vroeg, was nog niet bekend welke arbiter op welke wedstrijd zou worden gezet. De meest in het oog springende wedstrijd in de Eredivisie afgelopen weekend was zonder twijfel Twente – PSV, echter daar was in de loop van maandagmiddag ene Dennis Higler op gezet.
In allerijl diende er een andere wedstrijd gekozen worden waarna wij, inmiddels gearriveerd in de opnamestudio, uitkwamen bij Feyenoord – Utrecht. Die konden wij toch ook niet op het wedstrijdformulier zetten aangezien de kans aanwezig was dat Higler Twente – PSV alsnog niet mocht fluiten, maar in Rotterdam als VAR zou kunnen worden aangewezen. Dat had weer met het Europese programma te maken waar Higler als VAR gekoppeld is aan Joey Kooi, scheidsrechter bij Feyenoord – Utrecht (kunt u het nog volgen?).
Toen hebben wij maar op safe gespeeld en kwam Patrick van de Groep, ook geregeld aan tafel aanschuivend, met Atlético Madrid – Real Madrid op de proppen. Dat was wel een 100% zekerheidje dat Higler daar geen belang bij had. Achteraf gezien, hadden wij misschien wel gewoon Feyenoord – Utrecht moeten laten staan want dan had het programma wellicht het wereldnieuws gehaald. Een scheidsrechter die op een “eigen wedstrijd” inzet had natuurlijk de naamsbekendheid van Randje 16 een enorme boost gegeven, een miljoenenpubliek wellicht. En daarbij, ene Dick Jol uit Scheveningen/Den Haag, had vanaf dat moment gewoon weer naar de groentewinkel om de hoek kunnen gaan.
903
Weet u nog wat u deed op 23 maart 2024? Ik eerlijk gezegd niet meer maar ik zal u een beetje helpen: Joe Biden was nog de president van de Verenigde Staten, Joost Klein stond bovenaan de hitlijst met Europapa en door aanhoudende langdurige regenval van de maanden daarvoor werd op die dag gemeld dat het grondwaterpeil in Nederland tot extreme hoogte was gestegen. Dit leidde bij een recordaantal huishoudens tot flinke waterschade in kelders en kruipruimte. Eerlijk gezegd had ik daar niet meer bij stil gestaan en ging er niet gelijk een belletje bij mij rinkelen.
Maar als ik u vertel dat 23 maart 2024 Spakenburg tegen FC Lisse speelde en toen op het wedstrijdformulier ene Youri Koelewijn stond genoteerd, is dat nog altijd geen reden om te denken: “ja, én?” Maar wel als ik u meld dat dit laatste keer was voordat er voor Youri een periode aanbrak van ongekend blessureleed. Ongekend lang ook want op zaterdag 12 september 2026, uit tegen Jong Almere City, maakte Koelewijn zijn rentree. Daar zaten exact 903 dagen tussen. Een enorm hoog aantal waarvan ik zeker weet dat 99,9% van de voetballers die zo lang uit de roulatie zouden zijn, het bijltje erbij neer zouden gooien.
Maar niet Youri Koelewijn. Het is al uniek dat hij, Spakenburger bij uitstek, zonder BVO-ervaring zich opwerkte tot een gewaardeerde kracht in Spakenburg 1 en ook nog eens op Tweede Divisie niveau. Maar hij is er op het moment van schrijven nog niet. Het is nu een kwestie van inklikken en aanhaken om zodoende zo snel mogelijk een basisplaats op te eisen. Het zal hem op dit moment een worst zijn waar dat is, als Youri maar speelt. Laat Youri een lichtend voorbeeld zijn voor iedere jeugdspeler van Spakenburg én voor ieder weldenkend mens die te maken krijgt met lichamelijk malheur: de nacht is op zijn donkerst, pal voordat de zon opkomt!
Tijmen Beekhuis